300
Ooit meegemaakt dat je ergens bent en kan concluderen dat iedereen rondom je heen of man of pot moet zijn? Natuurlijk is dit niet waar maar het was wel een van de eerste gedachten die mijn hoofd binnenschoot toen ik de bioscoop Carolus binnen liep. Een overdosis aan testosteron was in ieder geval wel te merken aan het publiek dat voor de film 300 gekomen was. Maar wat wil je ook? We zijn de laatste 4 maanden dood gegooit met allerlei heldhaftige trailers en one-liners die in mijn ogen niet iedereen (lees: desperatehousewives/gray’s anatomy/idols kijkende personen) aanspreken. Deden ze dat bij mij wel? Mwah, ik kan niet zeggen dat ik niet compleet objectief tegenover deze film stond. Ik had wel zin in een potje lomp verantwoord geweld (want het is toch film?), en de daarbijhorende bloedspatters. Dus ik met de Hollywood-gang op pad (sorry, inside joke) oftewel, the triple D’s and me (Daan, Dave en Dean) om die film toch maar eens te bekijken.
Nou ben ik misschien een filmsnob, maar ik ben er steeds meer achter gekomen waarom ik niet van commercieel ingestelde bioscopen houd. Afgezien van het geld dat je betaald om uberhaupt iets te mogen drinken of eten is het ook de mensen die er komen. Erger gezegd, op zo’n moment kom ik erachter dat er maar weinig mensen zijn die echt wat zinnigs kunnen zeggen voordat we een bioscoopzaal in lopen om daar de feature van dat moment te bekijken. Who gives a flying fuck dat Carolus de heetste bioscoopzaal van Nederland is? Ik probeerde er nog wat hard om te lachen. Om er zeker van te zijn dat die gozers ons hoorde gooide Davy er nog boven op: ‘Ohnee! Maareh, dan ga ik niet meer hoor!’. Hou dan gewoon je mond.. toch?
Goed, dan de film:
Voor de mensen die nog niet weten waar de film over gaat. Allereerst is het een stripverfilming van een comic van Frank Miller en dus geen historisch correct beschrijving van de slag van Thermopylae. Want daar gebeurde dat Xerxes de 1ste van Persië naar Griekenland kwam om daar even huis te houden, en om uiteindelijk zich koning van die plek te kunnen noemen. Koning Leonidas (gespeeld door Gerard Butler) krijgt hier lucht van en besluit het overweldigende leger van Xerxes te stoppen in een kloof, omdat daar het verschil in manschappen (300 vs. 1.000.000) niks zou hoeven uitmaken.
Tja, daar heb je het al, eigenlijk stelt het verhaal geen reet voor, maar daarvoor gaan we ook niet naar de bioscoop neem ik aan (ik in ieder geval niet). We willen bloed zien! Het liefst gehakt in smooth moves waardoor we allemaal denken: vette shit! Leuk gedaan!
Maar het verhaal zorgt er ook weer eens voor dat er nauwelijks diepgang te vinden is. We zien af en toe wel eens interessante dingen (een bezoek aan een oracle) maar voor de rest is het weinig wat diepte geeft aan de mensen waaraan we voorgesteld worden. Opzich ook niet nodig, want in het begin van de film wordt ons haarfijn duidelijk gemaakt dat Spartanen geen emoties laten zien, emotie is zwakte en daarmee niet acceptabel in de Spartaanse gemeenschap. Heerlijk! We kunnen dus naar een oppervlakkig figuur kijken die zelfs een excuus in het script gekregen heeft om maar te voorkomen dat de film enig diepgang zal krijgen. Maar daar kwamen we toch niet voor? Bloed! Actie! Hakken!
De film begint heerlijk, in een soort montage krijgen we te zien hoe een Spartaanse jongen wordt opgeleid tot een killing machine.Erg lekker om alvast in de mood te komen. De film wordt in een perspectief verteld door Dilios, een van Leonidas zijn krijgers (gespeeld door David Wenham) die aan andere krijgers verteld hoe de slag wel niet ging en hoe moedig Leonidas wel niet was tijdens deze slag. Natuurlijk niks mis mee, was het niet dat de stem van hem iets te geforceerd klinkt. Ach, af en toe een voice-over die relativeerd.
Om de film toch nog enige script diepgang te geven hebben we 2 verhaallijnen. De vrouw die thuis blijft en natuurlijk haar man Leonidas die probeert zijn eigen volk te redden. Dit is niet echt lekker uitgewerkt. Eigenlijk zit niemand te wachten op wat politiek geleuter in een forum, wij willen bloed!
Tja, en hoe zit het dan met die actie scenes? Niks mis mee, ik heb genoten; ultrasupernatural jumps, speren die perfect gegooid worden, gave formaties, en ontzettend grappige manieren waarop ledematen verdwijnen (ja, het is en blijft grappig om benen weg geslagen te zien worden). Heb je al een beetje een beeld? Gooi er dan om het af te maken wat monsters uit Doom bij (nouja, in menselijke vorm dan) en stop dat in een blender, en serveer het met een slowmo-sausje.
Hmm, daar heb je het al, slowmotion. Leuke techniek! Maar geloof me, na deze film begin je toch te hopen dat het een verrijking voor een film is in plaats van dat je je er aan gaat ergeren. Gelukkig is het nooit tot dat punt gekomen, maar damn, wat heeft Zack Snyder een voorliefde om die knop in te drukken tijdens actie scenes. Ik hoorde al dat de film waarschijnlijk 3 kwartier korter zou duren als alle slowmotionscenes op normaal tempo zouden worden afgespeeld. Hoe grappig is dat.. dan zou de film maar 72 minuten duren. Net te weinig om voor de short movie te gaan.
Wat valt er concluderend over de film te zeggen? Aardig vermaak, nu al overrated (kijk voor de grap eens op IMDb en het cijfer wat het daar krijgt), zet de popcorn klaar, nodig vrienden uit, haal bier, verwacht leuk geweld en je hebt de tijd van je leven. Macho! Zoek je toch wat meer diepgang en heb je een hekel aan slowmotion, dan kan je beter zorgen dat je ergens anders heen gaat, wij willen bloed en actie!
7/10
